In The American acteert George Clooney vanachter zijn oogballen. In de rol van huurmoordenaar Jack speelt hij een van zijn meest klassiek mysterieuze rollen tot nu toe. De eenzaamheid en de beteugelde paranoia die Jack tekenen, is door regisseur Anton Corbijn als een landschap uiteengezet. Zijn fotografische blik benadrukt Jacks omzwervingen in de ruimte, op zoek naar absolutie tijdens zijn laatste opdracht.
Vrienden maken kan niet met het beroep van Jack. Vriendschappen zijn zo kwetsbaar als een eendagsvlinder. Ze kunnen zomaar je ergste vijand worden of de zwakke schakel zijn in je missie. Jack, alias Edward, alias Mr. Butterfly vlucht na een geëscaleerde missie in Zweden naar een dorpje in de pittoreske regio Abruzzo in Italië – ook wel ‘het land van de zwijnen’.
Jack wil eruit. Hij wil niet meer met die ingeblikte angst een leven leiden. In Rome zoekt hij zijn baas op en sluit een deal. Een laatste opdracht in ruil voor een moordenaarspensioen. Thekla Reuten speelt als statueske scherpschutter zijn laatste opdrachtgeefster. Keurig gekleed in Italiaans design veinzen ze een gezellige picknick. Met een glaasje Chianti bespreken ze het kaliber van het geweer dat Jack zal samenstellen.
De gewrongenheid van de situatie is goed gevat maar neigt naar stijfheid. De stilheid van het acteren met weinig woorden heeft in de film geloofwaardige momenten, maar Clooney en Reuten lijken soms erg gefixeerd in het kader als twee poserende modellen. Omdat Jack zo weinig prijst geeft, heeft Corbijn de nadruk gelegd op omgevingselementen met betekenis. Jack drinkt vluchtige kopjes koffie in een kale bar waar een western speelt op de TV en “Tu Vuò Fa’ L’Americano” (Je doet alsof je Amerikaans bent) speelt. (Toevallig deze zomer bekend door de remix van Yolanda Be Cool met `We No Speak Americano`).
De film is op die manier absoluut prachtig. De hoekige antieke steegjes van Castel del Monte, het dorp waar Jack zich schuilhoudt, en de glooiende bergen van Abruzzo zijn hypnotiserend. Bovendien is er in de filmgeschiedenis nog niet eerder een stijlvollere seksscène gemaakt dan in deze film het geval is. Het enig menselijk contact dat Jack zichzelf toestaat is een affaire met de bevallige Clara, een prostituee. Met haar, voor het eerst, durft hij uit zijn routine te stappen.
Al deze ansichtkaart perfecte decors staan Clooney’s opbouwende spel niet in de weg. Echter, in Control (2007) was duidelijk te zien dat Corbijn zijn onderwerp beter beheerste. De statische camera gaf ruimte aan de excentrieke energie van zanger Ian Curtis. Er was een betere osmose tussen het fotografisch vakmanschap en het filmobject. Helaas doet Corbijns compositionele cinematografie The American niet even krachtig uitkomen. Waardoor het blijft steken op het niveau van een etalagefilm van het thrillergenre. De teneur van het fotografisch kader maakt de film te ‘mooiig’.
Films als The American, en bijvoorbeeld A Single Man tonen hoe vakmannen als fotograaf Anton Corbijn en mode ontwerper Tom Ford zich hebben laten verleiden door de schoonheid van de cinema. Het resultaat is een film die tot in de puntjes is afgewerkt maar niet verder duwt dan het allerbeste van hun eerste ambacht. ◊ NH
The American | Regie: Anton Corbijn |Scenario: Rowan Joffe | met: George Clooney, Thekla Reuten, Paolo Bonacelli, Filippo Timi | Productie: Grant Heslov, George Clooney, Ann Wingate | Camera: Martin Ruhe | Montage: Andrew Hulme | Muziek: Herbert Grönemeyer | Verenigde Staten, 2010 | Distributie: Benelux | Duur: 95 minuten| Te zien: vanaf 16 september
Tags: 16 september 2010 · Anton Corbijn · Film · George Clooney · The American · Thekla ReutenNo Comments
0 responses so far ↓
There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.